W Taman Negara jest (ponoć) najdłuższy wiszący most linowy na świecie. Nie omieszkaliśmy się na niego wybrać – dziwne uczucie chodzić na wysokości koron drzew, a pod sobą widzieć m.in. palmy i gigantyczne paprocie. W dżungli fajne jest to, że każdy cm kwadratowy jest pełen życia – nawet na gałęziach drzew rosną inne rośliny od orchidei po liany. Owadów jest bez liku, mrówki i pająki w każdym rozmiarze. Wszystko buzuje i wydaje dźwięki – cykady piłują, ptaki skrzeczą i świergoczą, małpiszony szeleszczą w gałęziach.

Łaziliśmy po dżungli aż nam nogi weszły… Zdobyliśmy Bukit Terisek – wzgórze, z którego widać Gunung Tahan – najwyższy szczyt Pólwyspu Malezyjskiego.

Po zmroku wybraliśmy się na bezkrwawe safari w poszukiwaniu nocnej zwierzyny. „Upolowaliśmy”: kota bengalskiego, cywety, sowę, zimorodka, trującą żabkę i parę innych, świerszcze 🙂 i jakiegoś miniwęża wielkości dżdżownicy 🙂 No i sporo krów. Gdzieś tam był pyton, ale się zmył.

Tak na marginesie. Nasza wioska wcale nie jest dziurą zabitą dechami. Jest szkoła, przychodnia i nawet jedna asfaltowa droga! Jest internet i zasięg komórek :).

[MĄDROŚĆ DNIA]

Zanim złapiesz się liany w dżungli upewnij się, że nie jest:

1. wężem
2. pokryta mrówkami
3. pokryta kolcami 🙂